Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2016/4314 K.2019/56

5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu HUMK'nın 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 Sayılı Kanun'un 19. maddesiyle HUMK'na eklenen Ek-Madde 4’te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2015 yılı için 2.080,00 TL'dir.

Davacı vekili, davalı tarafından faturaya dayalı alacaklarının bir kısmının ödendiğini, kalan miktarın ödenmesini talep ederek takip başlattığını, takibe yapılan itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep etmiş ve mahkemece davacı tarafından abonelik işlemlerinde bilgilerin doğru şekilde toplanması gerektiği, prim ödemelerinin ancak bu şekilde yapılabileceği kabul edilerek; davacının prim almaya hak kazandığı miktar hesaplanarak davanın kısmen kabulü ile takibin bu miktar üzerine davamına ve birleşen menfi tespit davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili süresinde, davacı vekili ise temyiz süresi geçtikten sonra, temyize cevap süresi içerisinde kararı temyiz etmiştir. Davalı tarafından temyize konu edilen miktarın 1.419,30 TL olması nedeniyle yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığı cihetle kesin niteliktedir.

Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 günlü ve 1989/3 esas, 1990/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca ... tarafından da karar verilebileceğinden, davalının temyiz isteminin reddine, davacı tarafından süresinde temyiz talebinde bulunulmadığı, davacının katılma yoluyla temyiz talebi olduğu düşünülse dahi davalının temyiz talebinin miktar yönünden reddedilmiş olması nedeniyle tarafların temyiz taleplerinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.