KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2016/5013 E., 2019/1414 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Nisan 2019
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki muarazanın men'i, el atmanın önlenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın usulden reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde asıl davada davacı-karşı davada davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, kooperatif tarafından daireler ve villalar yapıldığını, projede villaların bahçe duvarlarının gösterildiğini, kura sonucu villasının belirlendiğini, şerefiye bedelleri belirlenerek kesinleştiğini, kooperatifin ortaklara villa sahiplerine ait bahçelerin ortak alan olduğu konusunda yazılar yazdığını, kooperatif tarafından ortak alanlarla ilgili tespit davası açıldığını ve bahçelerin villalara ait olduğunun tespit edildiğini, iddiaların son bulmaması nedeni ile davacı duvarla çevrili villasının bahçesi yönünden muarazanın men'i ve bahçenin kendisine ait olduğunun tespitini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının sahibi olduğu villasının yanındaki alanı bahçeye kattığı, bu konuda müdahalenin men'i davası açıtıklarını, davacının fazla şerefiye bedeli ödemiş olmasının bahçe kullanımının kendisine ait olduğunu göstermeyeceğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; iddia, savunma, ve dosya kapsamına göre dava konusu taşınmazların yönetim planı gereği kat mülkiyetine geçildiği, ihtilafın kat mülkiyeti hükümlerine göre çözümlenmesinin gerektiği, bu bakımdan davaya bakma görevinin Sulh Hukuk Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle davanın görev yönünden usulden reddine, karar kesinleştiğinde iki hafta içerisinde talep halinde dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesine karar verilmiştir.
Kararı, asıl davada davacı vekili temyiz etmiştir
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre asıl davada davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2016/5013, K. 2019/1414, 16 Nisan 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama