KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2016/6782 E., 2019/3915 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Eylül 2019
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
300 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, müvekkilinin Yenice ilçesinde zahire ve un işiyle uğraştığını, davalının müvekkiline ait bulunun iş yerine 54.040,00 TL borcunun olduğunu, alacağı için davalıya icra takibi başlattığını, ancak davalının icra takibine haksız olarak itiraz ettiğini, takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline, davalının alacağın %20'sinden az olmamak üzere icra inkâr tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.
Davalı vekili; davacıya hiçbir borcu bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia savunma ve dosya kapsamında; ispat yükünün davacıda olduğu, alacak miktarının tanıkla ispat edilebilecek alacaklardan olmadığı, davacının borcun varlığını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.
2-Mahkemece dava ispat edilemediğinden davacı aleyhine kötü niyet tazminatına hükmedilmiştir. Davacı ve davalı arasında ticari ilişki bulunduğu dosyada sabittir. Alacağın varlık ve miktarının ispat kurallarındaki kısıtlamalar nedeniyle ispat edilememesi, alacaklı-davacının kötü niyetli olduğunu göstermez. Bu nedenle kötü niyet tazminatına hükmedilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiş ise de yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmeyeceği, bu nedenle kararın hüküm kısmının 2. bendinin çıkartılmasına, hükmün bu şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2016/6782, K. 2019/3915, 30 Eylül 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama