KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2016/7304 E., 2019/4965 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Kasım 2019
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı, davalı ss şarkışla merkez tarımsal kalkınma kooperatifin de yönetim kurulu başkan yardımcılığı ve yönetim kurulu üyeliği yaptığını, yapmış olduğu bu görevden dolayı davalı tarafın davacıya ödemesi gereken 2009-2014 yıllarına ait huzur hakkı toplantı ücreti ve başkan yardımcısı olarak maaş alacağının olduğunu ileri sürerek; davalı kooperatiften olan 16.381 TL alacağının davalıdan alınarak kendisine verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin davacının iddia ettiği gibi borçlu olmadığı gibi halen alacaklı olduğunu, davacının 02/12/2012 tarihinde kooperatiften almış olduğu yemler karşılığında borcu olduğunu, bu borç için kooperatif maaş ve toplantı ücreti olarak bir kısmının mahsup edildiğini, kalan kısmı için davacının herhangi bir ödeme yapmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacının 2009,2010,2011,2012,2013 yıllarında davalı kooperatifte başkan yardımcısı olarak görev aldığı, 2012 yılında genel kurul toplantı tutanaklarına göre başkan yardımcısı maaşının yanında huzur hakkı da doğduğu, başkan yardımcısı maaşı bulunmadığı ve huzur hakkının hesaplandığı bunun aksini ileri sürecek dosyaya sözleşme sunulamadığı dolayısıyla ana sözleşmede maaş alan başkan yardımcısının huzur hakkı kazanamayacağı gibi bir kanaate varılmadığı gerekçesiyle davanın 10.200 tl üzerinden kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2016/7304, K. 2019/4965, 27 Kasım 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama