Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2016/7953 K.2017/247

Taraflar arasındaki tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın görevsizlik nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arsa sahipleri arasında 28.08.2013 tarihinde düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşme uyarınca müvekkilinin üç bloktan oluşan inşaatı tamamladığını, sözleşmenin 13. maddesi ile, her üç blokta oluşacak kot altı sığınak, depo, kapıcı dairesi ve otopark gibi yerlerin yükleniciye ait olacağının, arsa sahiplerinin bu yerlerde hak sahibi olmadığının hüküm altına alındığını ileri sürerek, A blokta bulunan kot altı sığınak, depo, kapıcı dairesi ve otopark gibi yerlerin intifa hakkının davacıya ait olduğunun tespiti ile tapuda davacıya ait olduğunun tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, dosya üzerinde karar verildiğinden davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, iddia ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu taşınmazın Kat Mülkiyeti Kanunu kapsamında bir taşınmaz olduğu, uyuşmazlığın bu kanun kapsamında çözümlenmesi gerektiği, bu nedenle anılan Kanun hükümleri uyarınca, davaya bakma görevinin Sulh Hukuk Mahkemesi'ne ait olduğu gerekçesiyle, davanın dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava; taraflar arasında 28.08.2013 tarihinde imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı olarak açılmıştır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri 6098 sayılı TBK'nın 434 vd. maddelerinde düzenlenen eser sözleşmelerinin kendine özgü bir türüdür. Bu sözleşmelerin bir tarafı arsa sahibi diğer tarafı yüklenicidir. Bu sözleşmelerden kaynaklanan uyuşmazlıkların çözüm yeri de genel mahkemelerdir.

Bu durumda mahkemece, davaya bakmakta görevli olduğu gözetilerek, işin esasına girilip bir karar verilmesi gerekirken, Sulh Hukuk Mahkemesinin görevli olduğundan bahisle davanın usulden reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.