Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2016/8078 K.2019/5199

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, kooperatif üyesi olan davalının genel kurul kararları uyarınca ödemesi gereken ortaklık ödemelerini ödemediğini, bunun üzerine davalı hakkında ... 8. İcra Müdürlüğünün 2014/6994 Esas sayılı dosyası ile icra takibine başlanıldığını, davalının ödeme emrine ve takibe itiraz ederek takibi durdurduğunu, davalının kooperatife 12.650,00 TL ortaklık ödemesi ve gecikme faizi borcu olmak üzere toplam 49.156,25 TL borcunun olduğunu ileri sürerek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 30.06.2008 tarihinde kooperatif hissesini pasif ve aktif alacakları ile birlikte ...'e devrettiğini ve kooperatife bildirildiğini, hissenin devir tarihine kadar müvekkilinin herhangi bir borcunun bulunmadığını, hisse devrinden sonra meydana gelen borçlar ile ilgili müvekkilinin sorumluluğunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; dava dilekçesi itibariyle davalının davacı kooperatifin ortağı olduğunu, Genel Kurul Kararları uyarınca ödemesi gereken ortaklık ödemelerini ödemediğini, bunun üzerine davalı hakkında icra takibine başlanıldığını, bilirkişi raporuna göre davacının davalıdan 17.632,71 TL'lik alacağının bulunduğu belirlendiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Dava, kooperatif aidatının ödenmemesi nedeniyle başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. 6101 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 7. maddesi uyarınca derdest davalarda da uygulanması kararlaştırılan TBK 88 ve 120 maddelerde faiz uygulama esasları belirlenmiştir. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 88. maddesinin, "Faiz ödeme borcunda uygulanacak yıllık faiz oranı, sözleşmede kararlaştırılmamışsa faiz borcunun doğduğu tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümlerine göre belirlenir. Sözleşme ile kararlaştırılacak yıllık faiz oranı, birinci fıkra uyarınca belirlenen yıllık faiz oranının yüzde elli fazlasını aşamaz." hükmünü

içermesinin yanı sıra, temerrüt faizine ilişkin 120. maddesinde de aynen; "Uygulanacak yıllık temerrüt faizi oranı, sözleşmede kararlaştırılmamışsa, faiz borcunun doğduğu tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümlerine göre belirlenir. Sözleşme ile kararlaştırılacak yıllık temerrüt faizi oranı, birinci fıkra uyarınca belirlenen yıllık faiz oranının yüzde yüz fazlasını aşamaz. Akdî faiz oranı kararlaştırılmakla birlikte sözleşmede temerrüt faizi kararlaştırılmamışsa ve yıllık akdî faiz oranı da birinci fıkrada belirtilen faiz oranından fazla ise temerrüt faizi oranı hakkında akdî faiz oranı geçerli olur." düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda, mahkemece icra takibinin devamına karar verilmek suretiyle asıl alacak ve faiz toplamı üzerinden aylık %5 faiz işletilmesi sonucunu doğuracak şekilde hem faize faiz yürütülmesi yasağının düzenlendiği Türk Borçlar Kanunu’nun 121/3 maddesine hem de yasal faiz oranının üstünde faiz işletilmesi yasağının düzenlendiği Türk Borçlar Kanunu’nun 88. ve 120. maddelerine aykırı şekilde hüküm kurulmuş olup bu şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiş ise de yapılan bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.