Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2016/9210 K.2020/931

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili şirketin binek aracı ihtiyacının temini için gerçekleştirilen 31/07/2013 tarihli ihaleyi davalı şirketin aldığını, aralarında 05/09/2013 tarihli sözleşme imzalandığını, sözleşme gereğince temin edilen 6 adet aracın 14/04/2014 tarihinden itibaren göreve gelmediğinin tespiti üzerine, davalı şirkete ihtar gönderildiğini, sözleşme şartlarının yerine getirilmemesi nedeniyle sözleşmenin feshedildiğini, yapılan tespite göre sözleşmenin feshedilmiş olması nedeniyle 8.920,04 TL alacaklarının bulunduğunu belirterek alacaklarının 22/07/2014 tarihinden itibaren işlemiş 45,94 TL faizi ile birlikte toplam 8.965,98 TL olarak davalıdan avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı taraf, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalının sözleşme hükümlerine uymamış olmasına, imzalanmış olan sözleşmenin feshinin mevzuat hükümlerine uygun olmasına göre sözleşmenin feshine bağlı olarak davacı tarafça yapılmış olan iş ve işlemler nedeniyle davacının davalıdan 8.920,04 TL alacaklı olduğunun tespit edilmesi ve davalıyı dava tarihinden önce temerrüde düşürmemiş olması gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne 8.920,04 TL'nin dava tarihi olan 05/08/2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK'nın 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 Sayılı Kanun'un 19. maddesiyle HUMK'a eklenen Ek-Madde 4'te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında, 2016 yılı için 2.190,00 TL'dir. Davacı ... Genel Müdürlüğü vekilince temyize konu yapılan 45,94 TL’lik kısım yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığından temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.