Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2017/1026 K.2020/2725

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasında satış sözleşmesi imzalandığını, sözleşmeye göre malzemenin süresinde teslim edilmemesi halinde gecikilen gün başına gecikme cezasının ödeneceğinin kararlaştırıldığını, davalının teslimat programına uymadığını ileri sürerek sözleşme uyarınca oluşan cezai şart alacaklarından şimdilik 15.000,00 TL'nin gecikme tarihlerinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; yargılama sırasında ıslahla talep miktarını 360.000,00 TL'ye çıkartmıştır.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemenin 11.03.2014 tarihli ve 2013/100 E.-2014/176 K. sayılı ilamı ile davanın kısmen kabulüne dair kararının İflas İdaresi vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 12.10.2015 tarihli ve 2014/9963 E.-2015/6492 K. sayılı ilamı ile sözleşmenin davalı şirketin iflasından sonra düzenlendiği, iflâsla birlikte müflis şirketin artık böyle bir sözleşme yapmaya yetkisi bulunmadığından, sözleşmeye dayalı ceza-i şart bedeli de talep edilemeyeceğinden davanın reddi gerekirken kabulünün doğru olmadığı gerekçesi ile bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.