Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2017/1933 K.2020/2692

Taraflar arasındaki asıl ve karşı davada sıra cetveline itiraz davasının bozma ilamına uyularak yapılan yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kabulüne, karşı davada davanın usulden reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde asıl davada davalı- karşı davada davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Asıl davada davacı vekili, dava dışı borçlunun aracının satışı sonucu düzenlenen sıra cetvelinde kendisine pay ayrılan davalının dava dışı borçludan alacağı olmadığını, takibinin muvazaalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile davalıya ayrılan payın müvekkili dosyasına ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı vekili, sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiş, karşı davada ise, davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, alacağını ispat yükünün karşı tarafa ait olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin kesinleşmesini istemiştir.

Karşı davada davalı vekili, davacının dava açmakta hukuki yararı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, asıl davanın reddine karşı davanın kabulüne dair verilen karar, asıl davada davacı- karşı davada davalı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 29.12.2015 tarihli, 3878-8573 E.-K. sayılı ilamıyla bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinden, karşı davanın süreye ilişkin dava şartı noksanlığı nedeniyle reddine, asıl davanın ise, muvazaanın yokluğunu ispat yükü davalıda olduğu halde, davalı tarafça delil ibraz edilemediğinden kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davalı- karşı davada davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, karşı davada davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Asıl davada davalı vekilinin temyiz itirazları yönünden:

Asıl dava, muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş olmasına rağmen bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. Bozma ilamında da belirtildiği üzere, muvazaadan söz edilebilmesi için, kural olarak, muvazaalı olduğu ileri sürülen alacağın, kendisinden mal kaçırıldığı iddia edilen

alacaktan daha sonra veya yakın tarihlerde doğmuş olması, diğer anlatımla kural olarak muvazaalı tasarrufun, diğer alacaklı lehine yapılan borçlandırıcı işlemden sonraki tarihi taşıması gerekir. Daha önce doğan alacak, daha sonra doğan alacak için muvazaa oluşturamaz.

Somut olayda, davalının alacaklısı olduğu Kozan İcra Müdürlüğünün 2009/1211 E. sayılı takibi 10.04.2009 tarihli olup, davalının takibine dayanak 27.12.2008 tanzim tarihli çek 30.12.2008 günü bankaya ibraz edilmiş ve “karşılıksızdır” kaşesi vurulmuştur. Davacının alacaklısı olduğu Kozan İcra Müdürlüğünün 2009/3096 E. sayılı takibi ise 31.07.2009 tarihli olup, bu takibe dayanak 31.700,00 TL bedelli bono ise 20.03.2009 tanzim ve 20.04.2009 vade tarihlidir.

Bu durumda mahkemece, davacı tarafın, takibine dayanak bononun ancak davalı alacağının doğumundan önceki tarihli bir ticari ilişkiye dayandığının belgelendirilmesi halinde, davalı alacağının önceliği hususunun bertaraf edilebileceği ve ispat yükü kendisinde olan davalının haczinin gerçek bir alacağa dayandığının ispatı gerektiği, aksi halde davalı alacağının davacı alacağı yönünden muvazaa oluşturmayacağının kabulü ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.