KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2017/2889 E., 2018/2314 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Mart 2018
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
300 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen ek karara ilişkin hükmün süresinden sonra davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, müvekkili şirketin denetim hizmetinden kaynaklanan 2.782,08 TL tutarındaki alacağının tahsili amacıyla, davalı hakkında icra takibi başlattığını, davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre,davalının denetim hizmet bedeli karşılığı olarak davacıya toplam 2.480,68 TL asıl alacak, 251,40 TL işlemiş faizi olmak üzere toplam 2.782,80 TL borcu bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, takibin anılan miktar üzerinden, asıl alacağa avans faizi uygulanmak suretiyle devamına, %40 icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmiştir.
Karar davalı vekilince temyiz edilmiş olup, gönderilen muhtıra rağmen, süresinde temyiz harcının tamamlanmaması nedeniyle, mahkemenin 29.11.2016 tarihli ek kararı ile temyiz isteminden vazgeçilmiş sayılmasına hükmedilmiştir.Ek kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.Somut olayda HMK'nın geçici 3. maddesi yollaması ile uygulanması gereken 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki HUMK'nın 432/5 maddesi gereğince, mahkemece verilen temyiz talebinin reddine ilişkin kararlar, ret kararının tebliğinden itibaren 7 gün içinde temyiz edilebilir.
Mahkemenin temyiz talebinin reddine ilişkin 29.11.2016 tarihli ek kararı, davalı vekiline 13.12.2016 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı vekilince bu karar 7 günlük yasal süre geçtikten sonra 23.12.2016 günü temyiz edilmiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2017/2889, K. 2018/2314, 22 Mart 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama