KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2017/3046 E., 2020/3280 K.·İlk Derece
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Ekim 2020
- Mahkemesi
- İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi
- Mahkemesi
- Sakarya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
330 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki iflas davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı şirket hakkında Sakarya 3. Asliye hukuk Mahkemesince 22.12.2015 tarih, 2014/986 E-2015/1292 K. sayılı ilamı verilen iflasının 1 yıl süre ile ertelenmesi kararının kesinleştiği, davacı vekilinin 20.12.2016 tarihli uzatma talebinin mahkemece red edilmesi üzerine karar karşı davacı vekilinin istinaf başvurusu İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince esastan red edilmiş ve karar 31.10.2017 tarihinde kesinleşmiştir.
İlk derece mahkemesince; iddia, savunma, kayyım raporları, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacı şirkete verilen 1 yıllık iflas erteleme süresinin 22.12.2016 tarihinde dolduğu, davacı şirket vekilinin iflasın ertelemesinin uzatılması talebinin red edilerek kararın 31.10.2017 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla alınan kayyım raporları, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; iflas erteleme süreci sonunda şirketin borca batıklık durumunun arttığı, ödenmiş sermaye borcu bulunduğu, iyileştirme projesinin geçerliliğinin kalmadığı, anlaşılmakla davacı şirketin iflasına karar verilmiştir.
İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekilinin, istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince, şirketin iflasına karar vermeden önce alınan son bilirkişi ve kayyım raporları ile davacı şirketin hâlâ borca batık olduğu, borca batıklığında artış olduğu, ödenmemiş sermaye borcu bulunduğu, borca batıklık durumundan çok uzun vadede çıkamayacağı anlaşılmakla ilk derece mahkemesinin kararında usul veya esas yönünde hukuka aykırılık bulunmadığından ististinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2017/3046, K. 2020/3280, 26 Ekim 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama