Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2017/802 K.2020/2183

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davalı ... yönünden kısmen kabulüne, diğer davalılar yönünden davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacılar vekili; müvekkillerinin kooperatif ortakları olduğunu, davalılardan ...'un kooperatif başkanı, ...'in muhasip üye, ...'nun ikinci başkan, ... ve ...'in de denetçi olduklarını, kooperatifi zarara uğrattıkları için yöneticiler ile denetçiler hakkında Mersin Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin haklar saklı tutarak 25.000 YTL'nin müştereken ve müteselsilen yasal faiziyle birlikte tahsili ile kooperatife ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili; davacıların dava açma yetkisi bulunmadığını, esas yönünden iddiaların asılsız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacıların kooperatif üyesi sıfatı ile dava açma ehliyetlerinin bulunduğu, kooperatifin yaptığı 11.04.2004 tarihli genel kurulda, kooperatif yönetim kurulu üyelerine huzur veya ücret ödenmemesi konusunda karar alınmış olmasına rağmen davalı ...'un yönetim kurulu başkanı olduğu dönemde haketmediği halde kooperatiften 6.508,24 TL aldığı para nedeniyle kooperatifi zarara uğrattığı, diğer davalıların kooperatifi zarara uğrattıklarına dair delil mevcut olmadığı gerekçesi ile davalı ... hakkındaki davanın kısmen kabulüne diğer davalılar hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava, kooperatif yöneticilerinin ve denetçilerinin eylemlerinden doğan zararların tazmini istemine ilişkindir.

Huzur hakkı kooperatif yönetim kurulu ve denetim kurulu üyeleri için genel kurul kararları doğrultusunda yapılan bir ödemedir. Genel kurul kararı olmadan yönetim kuruluna huzur hakkı ödenemez. Ancak; önceki genel kurullarda huzur hakkı ödenmesine karar verilmiş ise sonradan yapılan genel kurul toplantılarında huzur hakkına ilişkin karar alınmamış olsa dahi önceki huzur hakkı miktarınca yönetim kurulu üyelerine ödeme yapılabilir.

Somut olayda davacı kooperatifin 23.06.2001 tarihli genel kurul toplantısında huzur hakkı ödenmesine ilişkin karar alınmış ve ödemeler bu karar uyarınca devam edegelmiştir. 12.01.2002 tarihli genel kurulda yönetim ve denetim kurulu üyelerine huzur hakkı ödenmesine ilişkin bir karar alınmamış fakat huzur hakkı ödenmeyeceğine ilişkin bir kararda alınmamıştır. Bu durumda yönetim ve denetim kurulu üyelerine 23.06.2001 tarihli genel kurul kararı doğrultusunda huzur hakkı ödenmesinde bir usulsüzlük yoktur. Davalı ...'den tahsiline karar verilen bedelin bu huzur hakkına ilişkin olduğu anlaşıldığına göre davalı ... hakkındaki davanın da reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulü doğru olmamış kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.