KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2018/1685 E., 2020/3849 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Kasım 2020
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
296 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili; taraflar arasında 2007 - 2009 yılları arasında imzalanmış sistem kullanım anlaşması bulunmadığını, TEİAŞ ile tüm trafo merkezleri bazında sistem kullanım anlaşmalarının ilk defa 2010 yılının 3. ayı içerisinde yapıldığını, tanzim edilen faturaların içeriğini oluşturan cezaların temelini teşkil eden akdedilmiş bir sistem kullanım anlaşması bulunmadığını, sistem kullanım anlaşması imzalanmış olsaydı bile TEİAŞ'ye ihlalin düzeltilmesi yönünde bildirimde bulunma yükümlülüğü olduğunu,
dava konusu 2007 - 2009 dönemine ilişkin ihlal iddialarına yönelik yaptırımların olaylardan 3 - 5 yıl geçtikten sonra gönderildiğini ileri sürerek bu döneme ait tahakkuk ettirilen faturaların haksız olduğunun tespiti ile bu faturalar nedeniyle borçlu olmadığının tesbitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; ceza fatuaraların hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamında; taraflar arasında imzalanan sistem kullanım anlaşmasının ceza-i şartlar başlıklı 10. maddesinde ihtar şartının öngörüldüğü, uyarı yapılmaksızın ceza tahakkuk ettirilemeyeceği, anlaşmanın yürürlüğe girmesinden önceki dönemde sözleşme olmasa dahi, cezanın yöntem bildirimine göre hazırlandığı ve kaynağını sistem kullanım anlaşmasından aldığı bu nedenle uyuşmazlığa sistem kullanım anlaşması şartlarının uygulanması gerektiği olayda ihtar koşuluna uyulmadan ceza tahakkuk ettirildiği, bu nedenle ihtar göndermeden ve süre verilmeden uygulanan ceza-i şartın sözleşmeye uygun olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2018/1685, K. 2020/3849, 26 Kasım 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama