Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2018/237 K.2019/4574

Taraflar arasındaki iflas davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davacı vekilince duruşmalı temyiz edilmiştir. Temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tâbi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, 1997 senesinde gıda alanında faailyet göstermek üzere kurulduklarını, şirketin tüm hisselerinin bir kişi tarafından devralınmasıyla tek kişilik limited şirket haline geldiklerini, üst üste yaşanan ekonomik krizlerden dolayı zor duruma düştüklerini, ticari borçların şirket aktifinden fazla olduğunu, iyileştirme projesiyle borca batıklıktan kurtulacaklarını ileri sürerek iflasın ertelenmesini talep ve dava etmiştir

Müdahiller, davanın reddini savunarak davacı şirketin iflasını istemişlerdir.

Mahkemece; iddia, deliller, bilirkişi raporları ile kayyım raporları ve tüm dosya kapsamına göre; davacı tarafından sunulan iyileştirme projesinde 2016 yılının kalan kısmının planlama, düzenleme ve geçiş dönemi olacağı, borca batıklıktan çıkma planının 2017 ve 2018 yılları esas alınarak hazırlandığı, müşterilerle anlaşıldığını gösteren belgelerin olmadığı, iyileştirme projesinin hedeflenen satış rakamlarına ulaşması için somut verilere dayanması gerektiği gerekçesiyle davanın reddine ve davacı şirketin iflasına dair verilen karara karşı, davacı vekilince istinaf yoluna başvurulmuştur.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesinin 26.10.2017 tarihli ve 2017/1450 E. 2017/1124262 K. sayılı ilamıyla, davacı tarafından sunulan iyileştirme projesinin aomut çözümleri içermediği, bilirkişi raporunda belirlenen aksaklıkların giderilmediği, İİK’nın 179. maddesinde aranan şartların oluşmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, iflasın ertelenmesi istemine ilişkindir. İflas erteleme davaları, genel dava teorisinin aksine değişen durumların nazara alınacağı dava türüdür. Davacı 15.10.2019 tarihli dilekçesi ile aktifinin pasifinden fazla olduğunu beyan ederek; dilekçesine ek özel rapor sunmuştur. Borca batıklık, iflas erteleme davalarında dava şartı olduğundan davacı şirketin bilançosunun borca batık olup olmadığının TTK’nın 376. maddesi uyarınca belirlenerek oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekmektedir. Bu nedenlerle davacının beyanı doğrultusunda re’sen bozulması gerekmiştir.