KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2018/590 E., 2020/3818 K.·İ
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Kasım 2020
- Mahkemesi
- İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi
Karar Metni
305 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan SGK vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Şikayetçi vekili, borçluya ait aracın satıldığını, müvekkilinin 1. sıra haciz alacaklısı olduğunu, düzenlenen sıra cetvelinde Gebze ... ve SGK Gebze Güvenlik Merkezi ile müvekkili arasında garame yapıldığını, rehinden sonraki alacaklının garameye girmesi nedeniyle müvekkilinin alacağını tam olarak alamadığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.
Şikayet olunanlar vekilleri sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
İlk derece mahkemesince iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; şikayet olunan SGK'nın haczi rehinden sonra olduğundan ilk hacze iştirak ettirilmesinin hukuka aykırı gerekçesiyle mahkemece şikayetin kabulüne, sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir. Karar karşı şikayet olunan Sosyal Güvenlik Kurumu veklinin istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince, İİK'nun 268. maddesinin son cümlesi gereğince, rehinden önce haciz bulunması halinde amme alacağı dahil hiçbir alacak rehinden önceki hacze iştirak edemeyeceğinden rehinden sonra haciz yapan davalı ...'nın garameye katılması mümkün olmadığı gerekçesiyle Sosyal Güvenlik Kurumu veklinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı şikayet olunan Gebze Sosyal Güvenlik Kurumu vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan SGK vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2018/590, K. 2020/3818, 25 Kasım 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama