Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2018/815 K.2018/3959

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalı aleyhine ödenmeyen 4 adet site aidat bedeli sebebiyle icra takibi başlatıldığını, ancak davalının takibe haksız itiraz ettiğini ileri sürerek, takibin devamına ve %20’den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etti. Davalı vekili, davalı ile davacı arasındaki sözleşmeye göre davacının alacağının inşaat tesliminden sonra muaccel olacağını, henüz bitmiş bir site olmadığından muaccel bir alacak olmadığını, davalının üyeliğinin normal üyeliklerden farklı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalının Kat Mülkiyeti Kanunu, Kooperatifler Kanunu, Ana Sözleşme Hükümlerine göre aylık 250,00 TL genel gider avansı ödemesi gerektiği, davalının genel gider avansından doğan ödeme yükümlülüğünü 01.08.2010 tarihinden başlayarak bağımsız bölümleri devrettiği tarihe kadar, uhdesinde kalan bağımsız bölümler için 20.11.2012 icra takip tarihine kadar olduğu,

davalının gelir gider payına ödeme tarihinden itibaren aylık %10 gecikme bedelinin uygulanması gerektiği, davacı vekilince yapılan itiraz üzerine açılan davanın 3 ve 32 nolu bağımsız bölümlere ilişkin olduğu anlaşılmakla bu bağımsız bölümlerine ilişkin icra takip tarihi itibariyle genel gider aidat borcunun 14.000,00 TL asıl alacak ve 19.786,48 TL işlemiş gecikme bedeli üzerinden devam etmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verildi.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edildi.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen aşağıdaki bent kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Dava, kooperatif üyeliğinden kaynaklanan üyelik aidat alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Hukukî ilişkilerde temerrüt durumunda, uygulanması öngörülen temerrüt faiz oranı, Türk Borçlar Kanunu madde 120 uyarınca, yıllık yasal faiz oranının (yasal faiz oranı %9’dur) yüzde yüzünü aşamaz. Bu hükme uygun davranmak suretiyle taraflar temerrüt faiz oranını serbestçe belirleyebilir. Bu sınırlama Türk Ticaret Kanunu madde 8/1 uyarınca ticari işlerde uygulanmaz. Somut olayda, kooperatif ile üyesi arasında bir ticari iş söz konusu değildir. Bu sebeple, kooperatif genel

kurulunca, kooperatif aidatlarının ödenmesinde temerrüde düşen üyelerden, talep edilecek temerrüt faizinin oranı belirlenirken TBK madde 120’de ifade edilen sınıra uygun karar alınmalıdır. Bir başka ifadeyle, kooperatif genel kurulunca belirlenecek temerrüt faiz oranı, faiz borcunun doğduğu tarihte yürürlükte bulunan mevzuata göre belirlenen yasal faiz oranının yüzde yüzünden fazla olamayacaktır. Huzurdaki olayda kooperatif genel kurulunca belirlenebilecek temerrüt faiz oranı yıllık yasal faiz oranı olan %9’un yüzde yüz fazlası olan %18 oranından fazla belirlenemeyecektir.

Bu durumda, mahkemece, anılan yasal düzenleme çerçevesinde somut olay bakımından değerlendirilerek, işlemiş temerrüt faizi oranı ve miktarı ile işleyecek temerrüt faiz oranı bakımından yeni bir bilirkişiden denetime elverişli bir rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması doğru olmamıştır.