Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2019/1039 K.2020/1794

Taraflar arasındaki tazminat davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirketler arasında hizmet alım sözleşmesi bulunduğunu, sözleşme kapsamında müvekkili tarafından çalıştırılan dava dışı işçinin müvekkili aleyhine açtığı işçilik alacakları ile ilgili davanın işçi lehine sonuçlandığını ve bu kapsamda müvekkili tarafından dava dışı işçiye icra takibi sonucunda ödeme yapıldığını, yapılan bu ödemeden sözleşme hükümlerine göre davalıların sorumlu olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 350 TL.’nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili, 02.10.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile dava değerini 965,80 TL olarak arttırmışır.

Davalılar, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece , davanın kabulüne dair verilen kararın Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 09.02.2016 tarih 2015/35261 E. 2016/3651 sayılı ilamı ile bozulması üzerine mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda yargıtay bozma ilamı doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.