Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2019/1041 K.2020/1795

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı kurum arasında hizmet alım sözleşmesi bulunduğunu, sözleşme kapsamında müvekkili tarafından çalıştırılan dava dışı işçinin davalının talimatı üzerine iş akdini sona erdirilmesi üzerine, müvekkili aleyhine açtığıişçilik alacakları ile ilgili davanın işçi lehine sonuçlandığını ve bu kapsamda müvekkili tarafından dava dışı işçiye icra takibi sonucunda ödeme yapıldığını, yapılan bu ödemeden 6552 sayılı yasa uyarınca tek başına davalı kurumun sorumlu olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 5.000,00-TL.’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında yapılan ihale sözleşmesinde söz konusu işçi alacak ve haklarından yüklenici sıfatıyla davacı şirketin sorumlu olduğunun belirtildiği, her ne kadar bu sözleşme 3. kişi sıfatıyla işçiyi bağlamamakta ise de; serbest iradeleri ile sözleşme imzalayan iş sahibi davalı kurum ile davacı yüklenici firmayı bağlayacağı, bu nedenle davacı şirketin dava dışı işçiye ödediği tutardan tek başına sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.