Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2019/1289 K.2019/3274

Davacı vekilince davalı ile yapılan sözleşme kapsamında davalı işyerinde çalışan işçinin işten çıkarılması nedeniyle ödenen bedelin rücuan tahsiline ilişkin olarak açılan alacak davası sonucunda mahkemece davanın reddine karar verilmiş olup, verilen kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 05.11.2018 tarihli ve 2016/29226 Esas 2018/10204 Karar sayılı ilamıyla yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Bu kez karara karşı davalı vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Kamu İhale Kanunu'na göre hizmet alımları kapsamında istihdam edilen işçilerin yüklenici şirket bünyesinde çalıştıkları tüm işçilik alacaklarının yüklenici şirket tarafından karşılanacağı gerek ihale şartnameleri ve gerekse sözleşmeler ile sabittir. İş mevzuatına göre ise işçiye karşı İş Kanunu'ndan kaynaklanan her türlü işçilik alacaklarından üst işveren ve yüklenici birlikte sorumludurlar.

Fakat bu düzenlemenin işveren ile yüklenici arasında mevcut sözleşme hükümlerini ortadan kaldırmaya yönelik bir düzenleme olduğu sonucuna varmak mümkün değildir. Taraflar arasındaki sözleşmede işçilere ödenecek kıdem tazminatından davalı üst işverenin sorumlu olacağına dair bir hüküm bulunmadığı gibi yüklenici ile hizmet alan davalı üst işveren arasında yapılan sözleşme ve eki tebliğe göre sözleşme bedeline işçilik ücretleri de dahildir.

Davacı yüklenici ödemiş olduğu kıdem tazminatını ancak diğer yüklenici şirketlerden talep edebilir. Bu nedenle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle kararın onanmasına karar verilmesi gerekirken hükmün bozulduğu anlaşıldığından davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 05.11.2018 tarihli ve 2016/29226 Esas 2018/10204 Karar sayılı bozma kararı kaldırılarak hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.