Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2019/1786 K.2019/2819

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, ... İş Mahkemesinin 14.10.2014 tarih 2013/24 Esas, 2014/786 Karar sayılı dosyası ile, davacısının ..., davalılarının ... ve ... müh. İnş. Tem. Nak. Oto. Kir. Tur. Tic. San Ltd. Şti.'nin olduğu işçi alacağı davasının neticesinde davanın kabulüne karar verildiğini, mahkeme kararı ile hükmedilen bedeller ile yargılama giderlerinin ... ve diğer davalının müştereken ve müteselsilen borçlu ve sorumlu tutulduğunu, ... İş Mahkemesi ilamının ...

2. İcra Müdürlüğünün 2014/10505 Esas sayılı dosyası üzerinden takip başlatıldığını ve davacı tarafından ödendiğini belirtmiş, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla İş Kanunu'nun 2. maddesi gereği ödedikleri 16.792,04 TL'den ödemeleri gereken tutar düşüldükten sonra 8.396,02 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; dava dilekçesindeki açıklamalardan ve davacının vekilinin 30.04.2015 tarihli beyanlarından davacının alacağının (dava edilenden) daha fazla olduğunun iddia edildiği ve bunun yalnız bir bölümünün (8396,02 TL'sinin) dava edildiği, kısmi dava açabilmesi için alacaklının bu davayı açmada korunmaya değer bir hukuki yararının bulunması gerektiği, davacının kısmi dava açmakta hukuki yararının olmadığı gerekçesiyle davanın dava şartı yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, rucuen tazminat davasıdır.

Mahkemece davanın, kısmi olarak açıldığı için dava şartı yokluğu nedeniyle reddine karar verilmişse de HMK'nın 109/2. uyarınca kısmi dava açılma yasağı 11.04.2015 tarihli 6644 sayılı Kanun'la mülga edildiğinden kısmi dava yasağı kalkmış olup karar tarihinde kısmi dava yasağı yoktur. Kaldı ki açılan iş bu dava kısmi dava olarak da nitelendirilemez. Bu nedenle işin esasına girilerek karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle hüküm kurulması doğru görülmemiştir.