Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2019/1834 K.2019/2316

Taraflar arasındaki iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemece 21.01.2019 tarihli 2015/237 Esas, 2015/232 Karar sayılı ek kararla talebin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, borca batık durumdaki müvekkili şirket hakkında daha önce iflas erteleme karar verildiğini, iyileştirme tedbirlerinin uygulanmasına devam edildiğini ileri sürerek iflas ertelemenin uzatılmasını talep etmiş, yargılama sırasında, konkordato geçici ve kesin mühletlerini verilmesini ve yasal prosedürün tamamlanmasının ardından İİK’nın 306. maddesi hükmü uyarınca konkordatonun tasdikini istemiştir.

Müdahil vekilleri talebin reddini istemiştir.

Mahkemece, 21.01.2019 tarihli ek kararla, dava şirketin iflasının 11.06.2015 tarihinden itibaren bir yıl süreyle ertelenmesine hükmedildiği, aradan geçen zamana içerisinde borca batıklığın arttığı, şirketin iyileşme ihtimalinin kalmadığı, bu itibarla iflas erteleme koşullarının bulunmadığı, netice-i talebin konkordato olarak değiştirilemeyeceği gerekçesiyle, konkordatoya yönelik talebin reddine, davacının görevli mahkemede konkortado talebinde bulunmakta muhtariyetine, iflas erteleme süresinin uzatılmasına ilişkin taleplerinin reddi ile davacı şirketin iflasına karar verilmiştir.

Ek kararı, davacı şirket vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.