Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2019/2803 K.2020/3597

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalı kooperatif yönetim kurulunun 15/08/2017 tarihli ve 15 sayılı kararıyla davacının haksız olarak kooperatif üyeliğinden ihraç edildiğini, çıkarma kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, kararın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia,savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; ihtarlardaki borç kadar davalı kooperatifin alacağı olduğunu ve ihtarların gerçek borcu içerdiği, davacı her ne kadar ihtarlarda borcun içeriğinin açıkça yazılmamasına itiraz etmiş ise de her ortağın borcunu bilebilecek durumda olduğunun ihraç kararının usul ve yasaya uygun verildiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince mahkemece verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Dava, kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali istemine ilişkindir.

Davacı gerek dava dilekçesinde gerek beyan dilekçelerinde kooperatife olan borcunun kooperatiften olan alacağı ile takasını talep etmiştir. Mahkemece yapılan incelemede ihtarlardaki borcun gerçek borcu yansıttığı, ihraç kararının usul ve yasaya uygun olduğundan bahisle davanın reddine karar vermiş ise de.

6098 sayılı TBK’nın 139. maddesi uyarınca iki kişinin, karşılıklı olarak bir miktar para veya özdeş diğer edimleri birbirine borçlu oldukları takdirde, her iki borç muaccel ise her birinin alacağını borcuyla takas edebileceği; alacaklardan biri çekişmeli olsa bile takasın ileri sürülebileceği, 143. maddesinde ise “takas, ancak borçlunun takas iradesini alacaklıya bildirmesiyle gerçekleşeceği, bu durumda her iki borç, takas edilebilecekleri anda daha az olan borç tutarınca sona ereceği” düzenlenmiş olup davacının takas talebi dikkate alınmaksızın yapılan inceleme eksiz ve yetersiz olmuştur.

Bu durumda kooperatif defter, bilgi ve kayıtları üzerinde inceleme yapılmak suretiyle davacının takas edebileceği alacağının bulunup bulunmadığı takas edilebilecek alacağının bulunması halinde ise ihtarlardaki borç miktarının gerçek borcu yansıtmadığı, ihracın usulsüz ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, bu hususlar göz ardı edilerek, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.