Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2019/319 K.2020/37

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Asıl ve birleşen davada davacı vekili; dava dışı işçilerin müvekkili aleyhine açtığı tazminat davasında mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verildiğini, icra dosyasına ödemeler yapıldığını, asıl işverenin işçiye yaptığı ödeme için alt işverene rücu hakkının mevcut olduğunu ileri sürerek asıl davada 19.685,58 TL'nin ödeme tarihi olan 19/07/2012'den itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline, birleşen davada ise 15.067,63 TL'nin ödeme tarihi olan 17/05/2012'den itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacı ile davalı arasında ... Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin bilgisayar sistemlerinin kullanımına yönelik hastane giriş işlemlerine yönelik hastane bilgi sistemi veri giriş işlemleri için sözleşme imzalandığı, bu sözleşme gereğince alt işveren konumundaki davalının işçi alacaklarının sorumluluğunu üstlendiği,

asıl işveren ve alt işveren konumunda olan davacı ve davalının işçilerin tazminat alacaklarından müteselsilen sorumlu olması olgusu sadece işçi açısından olup, yapılan sözleşme ile bağlılık ilkesi gereğince, işçilerin hak ve alacaklarını ödeme sorumluluğunu alt işveren konumu ile üstlenen davalının, asıl işveren olarak davacının işçiler ... ve ...'e ödediği tazminatları, teknik şartnamenin 7. Maddesi gereğince davacının rücuen talep hakkı bulunduğu gerekçesi ile asıl ve birleşen davanın kabülüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taraflar arasında imzalanan hizmet sözleşmesinden kaynaklı rücuen tazminat istemine ilişkindir. 4857 Sayılı İş Kanunu'nun 2/6. maddesine göre işçiye karşı asıl işveren ve yüklenici işçilik alacaklarından dolayı müteselsilen sorumludurlar. Ancak, bu yasa hükmünün asıl işverenle yüklenici arasındaki iç ilişkide uygulanması mümkün değildir.

İşverenle yüklenici arasında sözleşme hükümleri geçerli olup uyuşmazlık buna göre çözülmelidir. Sözleşme hükümlerine göre yüklenici davacıya ait işyerinde kendi işçileri ile bir hizmet ifa etmeyi üstlenmiştir. Hakları ödenen işçi sözleşme uyarınca davalının işçisidir. Sözleşmede farklı bir hüküm bulunmadığı takdirde işçilik hakları da yüklenici davalı tarafından ödenmelidir. İşçi davalıdan başka yükleniciler nezdinde de çalışmış olması halinde kıdem tazminatı ve fazla mesai ücretinden her yüklenici çalıştırdıkları dönemle sınırlı olarak yıllık izin alacağı ve ihbar tazminatından ise son yüklenici sorumludur.

Somut olayda davacı tarafından kıdem tazminatı ödenen işçilerin son işveren davalının dışında başka işverenler nezdinde de çalıştığı anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece kıdem tazminatı ödenen işçilerin davalıya bünyesinde çalıştığı dönem nazara alınarak hesaplama yapılıp hüküm kurulması gerekirken yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.