KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2019/623 E., 2020/614 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Şubat 2020
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
298 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- KARAR -
Davacı vekili, dava dışı işçinin maddi ve manevi tazmainat alacağı talebiyle dava açtığını, Bursa 4. İş Mahkemesi 20008/684 E. sayılı dava açtığını işçi tarafından ilamlı icra takibine geçilmesiyle cebri icra tehdidi altında borcun tamamının Bakanlık tarafından ödendiğini, davalı şirketin ödemesi gereken 82.930,19 TL tutarın 17.05.2013 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, dava dışı işçinin zarara uğramasında şirketlerinin sorumluluğu ve kusuru olmadığını, dava dışı işçinin görev tanımının temizlik olmasına rağmen sedyeden hastanın kaldırılması istenildiği için sakatlandığını, dava dışı işçinin görev tanımı dışında işlerde çalıştığı taktirde maddi ve manevi sorumluluğun kendisinde olduğuna ilişkin taahhütname verdiğini savunarak açılan davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, dava dışı işçi tarafından açılan iş davasına dayanak gösterilen bilirkişi raporunda kusur oranlarının belirlendiği, davalı şirketin %30 kusurlu olduğunun tespit edildiği ve kararın Yargıtay temyiz incelemesinden geçerek kesinleştiği, kusur oranının davacı tarafından ödenen miktara oranlanarak davalının sorumlu olduğu miktarın belirlendiği , davacının sorumluluğun kusur sorumluluğu olması nedeniyle kendi kusuruna tekabül eden kısım için rücu hakkı olmayacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2019/623, K. 2020/614, 3 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama