Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2019/774 K.2020/1034

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın davalı ... İnş. Ltd. Şti. yönünden husumet nedeniyle reddine, diğer davalılar yönünden davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde ... vekili, .... A.Ş. vekili ve ... Ltd. Şti vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirketler arasında hizmet alım sözleşmesi bulunduğunu, sözleşme kapsamında davalı yükleniciler tarafından çalıştırılan dava dışı işçinin müvekkili aleyhine açtığı işçilik alacakları ile ilgili davanın işçi lehine sonuçlandığını ve bu kapsamda müvekkili tarafından dava dışı işçiye icra takibi sonucunda ödeme yapıldığını, yapılan bu ödemeden sözleşme hükümlerine göre davalıların sorumlu olduğunu ileri sürerek müvekkili tarafından ödenen 9.877,30 TL bedelin ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılardan rücuen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Ltd. Şti. vekili, 6552 Sayılı Yasa ile alt işverenlerin kıdem tazminatından sorumlu olmayacağının hüküm altına alındığını, hizmet sözleşmesi hükümlerine göre ödeme tarihinden itibaren faize hükmedilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... A.Ş. vekili, dava dışı işçinin kendi sözleşme dönemi içinde hizmet vermediğini, işçiyi sevk ve idare edenin davacı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Ltd.Şti. vekili, zamanaşımı itirazında bulunarak, sözleşmede kapsamında dava konusu alacaklardan dolayı sorumluluklarının düzenlenmediğini savunmuştur.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunmalar, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının davalı ile yapılan sözleşme kapsamında SGK kayıtlarına göre davalı bünyesinde çalışan işçiye yapılan ödemeyi aralarında imzalanan sözleşme hükümlerine göre davalılardan talep edebileceği gerekçesiyle davalıların sorumluluklarını belirleyen bilirkişi raporu doğrultusunda davalılar ....Tem İnş Şirketi, ... İnş Şirketi ve .... Ltd. Şti. yönünden davanın husumet nedeni ile reddine, davalı ... Ltd. Şti 'den 3.009,00 TL'nin, davalı ... Tem. Ltd. Şti'den 1.312,07 TL'nin, davalı ... A.Ş 'den 5.799,38 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı ... A.Ş. vekili ile davalı ... Ltd. Şti. ve Yıldırım Tem. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu HUMK'nın 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 Sayılı Kanun'un 19. maddesiyle HUMK'ya eklenen Ek-Madde 4’te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2016 yılı için 2.190,00 TL'dir. Mahkemece, davalı ... Tem. Ltd. Şti. yönünden 1.312,07 TL tutarın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı şirket aleyhine kabul edilen kısım, yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığı cihetle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 esas, 1990/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da karar verilebileceğinden, davalı ... Tem. Ltd.

Şti.’nin temyiz isteminin reddi ile dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ... A.Ş. vekili ile davalı ... Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.