Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2007/9235 K.2010/7242

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Koşulları oluşmadığından 5271 sayılı CMK.’nun değişik 231.maddesinin sanık hakkında uygulanamayacağı anlaşılarak yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine;Ancak;

1- Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği yer ve zaman dilimi yazılmayarak CMK'nun 232/2-c. maddesine aykırı davranılması ,

2- 5271 sayılı CMK’nun 150/3. maddesi uyarınca üst sınırı en az 5 yıl hapis cezasını gerektiren suçlardan dolayı yapılan soruşturma ve kovuşturmada; sanığın istemi aranmadan kendiliğinden müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7/2, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununu yürürlük ve uygulama şekli hakkındaki kanununun 9/3 maddesindeki “ lehe olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir “ şeklindeki düzenleme ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarihli ve 2005/3-162-173 sayılı kararına nazaran, lehe yasanın denetime olanak verecek şekilde belirlenip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ,

4-Sanığın aşamalarda yaptığı ısrarlı ve istikrarlı savunması ile beraat eden diğer sanık Mustafa Ararat’ın bu savunmayı destekler mahiyette 02.03.2005 tarih ve 2005/172 Müt.sayılı sorgu tutanağında Adıyaman Sulh Ceza Mahkemesinde vermiş olduğu ifadesi karşısında ,sanık lehine olarak haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,