KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2009/24573 E., 2010/704 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Şubat 2010
Karar Metni
321 kelime·2 dk okuma
Müessir fiil suçundan sanık ...'in, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 456/2, 51/1, 59. maddeleri gereğince 1 sene 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/11/1984 tarihli ve 984/190 esas, 1984/211 sayılı kararını müteakip, hükümlünün adli sicil arşiv kaydının silinmesi taleplerinin kabulüne,
arşiv kaydının silinmesine ilişkin aynı Mahkemenin 23/06/2009 tarihli ve 2009/528 değişik iş sayılı ve Çarşamba 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/03/2009 tarihli ve 2009/37 değişik iş sayılı kararlarına karşı Adalet Bakanlığının 11.11.2009 tarih ve 2009/12717-62448 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 8.12.2009 tarih ve 2009/24573 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur tebliğnamede;
5352 sayılı adli Sicil Kanunu'nun geçici 2. maddesi 2. fıkrasında "Birinci fıkra gereğince işlem yapılarak arşive alınan kayıtlar hakkında, 3682 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinde öngörülen sürelerin dolduğu veya ertelenmiş olan hükmün esasen vaki olmamış sayıldığı hallerde bu tarih esas alınarak,
Anayasanın 76 ncı maddesi ve özel kanunlarda sayılan suç ve mahkumiyetler dışındaki kayıtlar için ilgilinin, Cumhuriyet Başsavcılığının veya Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğünün talebi üzerine hükmü veren mahkemece veya talep edenin bulunduğu yer asliye ceza mahkemesince arşiv kaydının silinmesine karar verilir." şeklindeki düzenleme karşısında, sanığın eyleminin Anayasanın 76. maddesi kapsamında kaldığı ve 5352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca mahkumiyet hükmünün arşiv kaydından çıkarılmasının mümkün olmadığı gözetilmeden,
yazılı şekilde kararlar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2009/24573, K. 2010/704, 1 Şubat 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama