KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2009/5324 E., 2012/4407 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Şubat 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Hüküm
- Sanık ...'in hakaret suçundan beraatine, yaralama suçundan mahkumiyetine, diğer sanıkların beraatine dair.
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanık ... müdafiinin, ... hakkında hakaret suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik açık bir temyizi bulunmadığından bu hükümle ilgili temyiz incelemesi yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; Ancak,
1) Sanıklar ... ..., ... ve ... hakkında kurulan hükme yönelik temyizin incelenmesinde;
Tanıklar ... ... ... ve ... ... oluşa uygun hazırlık beyanlarına, tanık ... ... ve katılanın samimi anlatımlarına göre, sanıkların tekme ve yumrukla vurmak suretiyle katılanı basit şekilde yaraladıklarının anlaşılması karşısında, atılı suçtan mahkumiyetleri yerine, yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,
2) Sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyizin incelenmesinde;
a) Hükme esas alınan ve mağdurun burnunda "nazal kök fraktürü" tanımlanan İzmir Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 26.07.2006 tarih ve 408 sayılı raporunun "meydana gelen kemik kırığının TCK 87/3 maddesi anlamında hayat fonksiyonlarına etkisi" açısından bir değerlendirme içermediğinin anlaşılması karşısında ATK'ndan usulüne uygun yeniden rapor alınmasında zorunluluk bulunması,
b) Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 Sayılı Kanunun 562. maddesinin 1.fıkrası uyarınca, CMK'nın 231/5, 14. madde ve fıkralarında öngörülen, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında ceza sınırının 2 yıla çıkartılması ile soruşturma ve kovuşturması şikayete bağlı suç olma şartının kaldırılması kuralları gereğince bu hususların mahalli mahkemece birlikte değerlendirilmesi lüzumu,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2009/5324, K. 2012/4407, 10 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama