KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2010/15139 E., 2012/29462 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Eylül 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Hüküm
- Sanıkların mahkumiyetine dair
Karar Metni
326 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1- Hakaret suçu yönünden hükmün incelenmesinde;
Tayin edilen cezanın tür ve miktarına, 5237 sayılı Kanunun 50/5. maddesine göre; hükmün 1412 sayılı CMUK’un 305/1. maddesi gereğince temyizi mümkün bulunmadığından sanıklar vekilinin ve sanık ...'in temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2- Yaralama suçu yönünden hükmün incelenmesinde;
Mağdurda oluşan çehrede sabit eser nedeniyle arttırım yapılırken uygulama maddesinin yazılmadığı anlaşılmış ise de; bu eksikliğin mahallinde sonradan giderilmesi mümkün görülmekle, tebliğnamadeki bu husus yönünden bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;
a) Mağdurun yaralanması sonucu çehrede sabit eser ile birlikte kemikte kırık meydana gelmiş olup, bu şekilde 5237 sayılı TCK'nin 87/1-c ve 87/3. maddesinde ayrı ayrı yaptırımlara bağlanan iki ayrı sonuç meydana gelmiştir. Bu durumda sanık hakkında sadece en ağır cezayı gerektiren sonuçtan dolayı cezalandırılması gerektiği, sanık hakkında TCK'nin 86/1, 87/1-c maddelerinin uygulanması ile yetinilmesi gerekirken ayrıca TCK'nin 87/3 maddesinin de tatbiki suretiyle fazla ceza tayini,
b) Sanığın TCK'nin 53/1-c maddesinde kalan haklardan mahrumiyetinin, kendi alt soyu dışında kalan şahıslar için infazın tamamlanmasına kadar süreceğinin hüküm yerinde belirtilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar vekilinin ve sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2010/15139, K. 2012/29462, 12 Eylül 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama