KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2010/17813 E., 2012/31322 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Eylül 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1)Sanık ... hakkında müşteki Hüseyin'e yönelik kasten yaralama suçu nedeniyle verilen hükmün yapılan temyiz incelemesinde;
Tayin olunan cezanın tür ve miktarına göre hükmün, 5219 sayılı Yasa ile değişik 1412 sayılı CMUK'un 305. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğundan, sanığın temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2)Sanık ... hakkında müşteki ... ve ...ye yönelik kasten yaralama suçları nedeniyle verilen hükmün yapılan temyiz incelemesinde:
a)Müşteki ...'nun hükme esas alınan Bağcılar Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğünün 20/03/2006 tarihli raporunda “burunda ödem, kanama, sol ön kol 1/3 proksimal lateralde muhtemel sol el 5. parmaktan dermoabrazyon mevcut olduğu, kot fraktürü saptanmadığının” belirtilmesine göre, bu husustaki tüm geçici ve kati doktor raporlarıyla hastane tedavi belgelerinin Adli Tıp Kurumuna gönderilip müşteki sanık ...'nun yaralanması nedeniyle vücudunda kemik kırığı oluşup oluşmadığı, oluşmuş ise kırığın hayat fonksiyonlarına etkisine dair usulüne uygun raporu aldırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,
b)Müşteki ... hakkında düzenlenen adli raporda kemik kırığının olduğunun belirtilmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinin, 19.12.2006 tarih ve 5560 sayılı Yasanın 4. maddesi ile yapılan değişikliğe kadar müstakil fıkra olup, kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisi de dikkate alınarak değişiklikten önceki ve sonraki kanun hükümleri kararın gerekçe bölümünde somut eyleme ayrı ayrı uygulanıp elde edilecek sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan yasanın belirlenmesi lüzumu,
c)Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29/1. maddesi uygulanırken hesap hatası nedeniyle fazla ceza tayini,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2010/17813, K. 2012/31322, 25 Eylül 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama