Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2010/6651 K.2012/32108

TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 89

TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 23

TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 22

TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 21

"İçtihat Metni"

ÖZET

SANIĞIN MÜŞTEKİYE ELİYLE KASTEN VURUP HARİCİ LEZYON BIRAKMAYACAK ŞEKİLDE TCK’NIN 86/2. MADDESİ KAPSAMINDA YA­RALAMASI SONUCUNDA GERÇEKLEŞEN AĞIR VE BAŞKA NETİCE (KALP KRİZİ SONUCU YAŞAMIN TEHLİKEYE GİRMESİ) BAKIMINDAN OLASI KASTLA HA­REKET ETTİĞİNDEN SÖZ ETMENİN MÜMKÜN BULUNMADIĞI, ANCAK MAĞ­DURUN YAŞI DA GÖZETİLDİĞİNDE KALP KRİZİ GEÇİREBİLECEĞİNİN OBJEKTİF OLARAK ÖNGÖRÜLEBİLDİĞİ VE FAKAT MAĞDURDAKİ KALP RAHATSIZLIĞININ ÖNCEDEN BİLİNMEMESİ HALİNDE BASİT TAKSİRLE YARALAMA SUÇUNDAN TCK’NIN 89/1-2. MADDESİYLE, BİLİNMESİ HALİNDE İSE BİLİNÇLİ TAK­SİRLE YARALAMADAN TCK’NIN 89/1-2, 22/3. MADDELERİYLE CEZALAN­DIRILMASI GEREKTİĞİ GÖZETİLMELİDİR.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak, gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nda subjektif sorumluluk esası kabul edilmiş olup, “netice sebebiyle ağırlaşmış suç başlıklı” TCK’nın 23. maddesinde bu durum “bir fiilin kastedilenden daha ağır veya başka bir neticenin oluşumuna sebebiyet vermesi halinde, kişinin bundan dolayı sorumlu tutulabilmesi için bu netice bakımından en azından taksirle hareket etmesi gerekir” şeklinde açıklanmıştır.

Failin, kastedilenden daha ağır ve başka bir neticenin gerçekleşebi­leceğini öngördüğü, buna rağmen eylemine devam ederek sonlandırdığı du­rumda, olası kastla hareket ettiğini kabul ederek gerçekleşen ağır ve başka sonuçtan dolayı doğrudan sorumluluğu cihetine gidilecektir.

Ancak böyle bir kastın bulunmadığı, kast-taksir kombinasyonunun bulunduğu, temel suç tipi­nin kasıtlı, ağır ve başka neticenin ise taksirli olduğu durumda failin so­rumluluğunu belirleyebilmek açısından, kasten işlenen temel suç ile ağır netice arasında öncelikle illiyet bağının varlığı aranacaktır. Nedensellik bağı meydana gelen netice açısından varlığı zorunlu ise de tek başına yeterli olmayıp ne­ticenin ayrıca faile yüklenip yüklenmeyeceği değerlendirilmelidir.

Bu kapsamda ağır neticenin objektif olarak faile yüklenebilir olması için, bu ağır ve başka neticenin temel suç tipinin işlenmesine bağlı, ona bitişik, ona özgü olan özel tehlikenin gerçekleşmesi ve doğrudan sonucu olması halinde mümkündür. Örneğin göze yapılan darbe sonucu görme kaybına neden olunması halinde failin görme kaybının gerçekleşebileceğini öngördüğü kabul edilerek ger­çekleşen ağır sonuçtan sorumlu tutulacaktır.

Ancak failin gerçekleşen ağır ve başka netice bakımından olası kastı olmamakla birlikte, bu ağır ve başka neticenin gerçekleşebileceğini öngörebildiği halde, failin bu netice bakımından sorumlu tutulabilmesi için en azından taksiri aranacaktır. Taksirle sorumluluk bakımından neticenin objektif olarak öngörülebilir olması yeterlidir.

Genel nitelikteki bu açıklamalardan sonra somut olayımızı ele alacak olursak; müşteki Bektaş ile oğlu Erdinç arasında mülkiyeti ihtilaflı bulunan binanın satışı için oğul Erdinç’in binada kendisinin kiracısı olan sanığı telefonla arayarak satılık ilanı asmasını istediği, sanık tarafından asılan satış ilanını oradan geçmekte olan müşteki Bektaş’ın gördüğü, sanığın yanına gelerek bu ilanının kaldırılmasını istediği ve devamında ilanı kaldırmak için hamle yaptığı, bu sırada buna engel olmak isteyen sanığın müştekiyi çekiştirip eliyle vurması sonucu müştekinin kalp krizi geçirdiğinden D.

S.

E… Araştırma Hastanesi’ne kaldırıldığı, bu hastane tarafından düzenlenen epkiriz belgesinde daha ön­ceden bilinen kardiak bir anamnezi ve vücudunda harici bir lezyonun bulun­madığının belirtildiği, sonrasında Adli Tıp Kurumu İkinci İhtisas Dairesi ta­rafından tanzim olunan 18.07.2007 tarihli raporda ise “olay öncesinde kişide kronik kalp damar hastalığının bulunduğu, kişinin olay günü maruz kaldığı olayın efor ve stresiyle kendinde mevcut kronik kalp damar hastalığının akut hale geçerek miyokard infarktüsü geçirmesine neden olduğu,

dolayısı ile olayla miyokard infarktüsü arasında illiyet bağı bulunduğu” açıklanmış olup, mahkemece Adli Tıp Kurumu İkinci İhtisas Dairesi’nin raporunda belirtilen illiyet bağı sanığın gerçekleşen ağır ve başka sonuçtan sorumlu tutulması için yeterli kabul edilerek TCK 87/1-d maddesinden cezalandırılması yoluna gi­dilmiştir.

Yukarıdaki bilgiler ışığında somut olayı değerlendirecek olursak; olay günü sanığın müştekiye eliyle kasten vurup harici lezyon bırakmayacak şekilde TCK’nın 86/2. maddesi kapsamında yaralaması sonucunda gerçekleşen ağır ve başka netice (kalp krizi sonucu yaşamın tehlikeye girmesi) bakımından olası kastla hareket ettiğinden söz etmenin mümkün bulunmadığı,

ancak mağdurun yaşı da gözetildiğinde kalp krizi geçirebileceğinin objektif olarak öngörebildiği halde sanığın dikkat ve özen yükümlülüğüne uymayarak eliyle kasten vurması sonucu buna bağlı, buna özgü ve beklenen bir tehlikenin değil çok daha farklı gerçekleşen ağır ve başka sonuç doğuran bu olayla ilgili olarak en azından taksirle hareket ettiği kabul edilerek,

mağdurdaki kalp rahatsızlığının önceden sanık tarafından bilinip bilinmediği araştırılıp bilmediğinin anlaşılması duru­munda sanığın basit taksirle yaralama suçundan TCK’nın 89/1-2. maddesiyle, bilmesi halinde bilinçli taksirle yaralamadan TCK’nın 89/1-2, 22/3. madde­leriyle cezalandırılması cihetine gidilmesi gerekirken yerinde olmayan gerek­çeyle yazılı şekilde hüküm tesisi,