Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2010/7234 K.2012/33904

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklardan ...'un adli sicil kaydındaki ilamındaki mahkumiyetinin 2918 Sayılı Kanunun 36.maddesine ait olduğu ve 5252 sayılı TCK'nin Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 7. maddesine göre hafif hapis ve hafif para cezalarının idari para cezasına dönüştüğü anlaşılmakla, CMK'nin 231 maddesi açısından engel teşkil etmeyeceği sonucuna varılarak bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, Ancak;

1) Mağdurun aldırılan kati raporunun uzman olmayan hekimce verildiği, TCK kriterlerine uygun olmadığı ve TCK kriterlerine uygun rapor aldırılıp sanık ...'ın hukuki durumunun tespiti gerekirken, yetersiz rapor ile yazılı şekilde hüküm verilmesi,

2) 5237 sayılı TCK’nin 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun şartla tahliye tarihine kadar uygulanabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına karar verilmesi,

3) Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1.fıkrası uyarınca, CMK'nin 231/5,14. madde ve fıkralarında öngörülen, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında ceza sınırının 2 yıla çıkartılması ve soruşturma ve kovuşturması şikayete bağlı suç olma şartının kaldırılması kuralları gereğince bu hususların mahalli mahkemece birlikte değerlendirilmesi gerekmesi,