Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2010/97 K.2010/131

3. Ceza Dairesi 2010/3-97 E., 2010/131 K.

ŞAHISLARA KARŞI MÜESSİR FİİLLER

5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 31 ]

765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 456 ]

765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 457 ]

1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 322 ]

"İçtihat Metni"

Sanık A... S...’ın, yakınan A... H...'ya yönelik silahla kasten yaralama suçundan 765 sayılı TCY’nın 456/2 ve 457/1. maddeleri uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve anılan Yasanın 31. maddesi uyarınca 3 yıl kamu hizmetlerinden yasaklanmasına ilişkin, Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 29.01.2007 gün ve 49-33 sayılı hükmün, yakınan vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 3. Ceza Dairesince 01.03.2010 gün ve 1119-3661 sayı ile; yakınan Aydın Hülako'nun katılan sıfatını kazanmamış olduğundan bahisle, yakınan vekilinin temyiz isteminin reddine, sanık müdafiinin temyizi üzerine yapılan inceleme sonucunda ise hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay C.Başsavcılığı ise, 16.04.2010 gün ve 2007/103785 sayı ile;

“Sanık A... S...’ın, mağdur A...’a karşı işlemiş olduğu müessir fiil suçu nedeniyle TCK 456/2, 457/1 maddeleri gereğince cezalandırılması istemi ile Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda sanığın eyleminin TCK 456/3 maddesi kapsamında kaldığından bahisle görevsizlik kararı verildiği ve sanığın TCK 456/3, 457/1 maddeleri uyarınca yargılaması yapılmak üzere dosyanın Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği,

Adli Tıp Kurumundan alınan ve hükme esas kabul edilen raporda mağdurun hayati tehlike geçirecek, devamlı uzuv zaafı oluşturacak şekilde yaralandığı bildirilmiş olmakla yapılan yargılama sonucunda Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.01.2007 tarihli kararı ile sanığın lehine olan 765 sayılı TCK 456/2, 457/1, 31 maddeleri uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 3 yıl kamu hizmetlerinden yasaklanmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Suç tarihi, alınan rapor içeriği, 765 sayılı TCK’nun sanık lehine olması, verilen cezanın süresi ve ağır hapis olmaması dikkate alındığında TCK 31. maddesi şartlarının oluşmadığı ve sanık hakkında uygulanamayacağı anlaşılmıştır”

” görüşüyle itiraz yasa yoluna başvurarak, Özel Dairece sanık Adnan’ın yakınan Aydın’a karşı eylemi yönünden verilen onama kararının kaldırılarak, yerel mahkeme hükmünün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi talebinde bulunmuştur.

Dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

İnceleme, sanık Adnan Sabay'ın yakınan A... H...'ya karşı işlemiş olduğu silahla kasten yaralama suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanık A.. S..’ın silahla kasten yaralama suçundan lehe olan 765 sayılı TCY'nın 456/2 ve 457/1. maddeleri uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilen olayda 765 sayılı TCY'nın 31. maddesinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığına ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

Doktor raporuna göre, hayati tehlike geçirecek, 25 gün iş ve gücünden kalacak ve sol ayakta devamlı uzuv zaafı oluşturacak şekilde yakınanı silahla yaraladığı tespit edilen sanığın, lehe olan 765 sayılı TCY’nın 456/2 ve 457/1. maddeleri uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırıldığı ve anılan Yasanın 31. maddesi uyarınca 3 yıl süre ile kamu hizmetlerinden yasaklanmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

765 sayılı TCY'nın 31. maddesinin; “

“Beş seneden fazla ağır hapse mahkûmiyet müebbeden ve üç seneden beş seneye kadar ağır hapse mahkûmiyet hükmolunan cezaya müsavi bir müddetle, hidematı ammeden memnuiyeti müstelzimdir”

” şeklindeki açık hükmünden de anlaşılacağı üzere, bu madde ancak bağımsız olarak tayin olunan ağır hapis cezaları hakkında uygulanabilecektir. Anılan maddede düzenlenmiş olan kamu hizmetlerinden yasaklılık cezası, ceza hükümlülüğünün sonucu olarak verilen ek-feri ceza niteliğindedir. Maddede düzenlenmiş olan feri cezaya hükmolunabilmesi için sanık hakkında yasada belirlenmiş süreler kadar ağır hapis cezasına hükmolunmuş olması zorunludur.

Ceza Genel Kurulunun 04.04.2006 gün 52-96 ve 01.04.2008 gün 53-70 sayılı kararları başta olmak üzere birçok kararında belirtildiği üzere; 765 sayılı Yasanın lehe olduğu kabul edilerek yapılan uygulamalarda, yaptırımı ağır hapis cezası iken 5252 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca hapis cezasına dönüşen suçlarla sınırlı olarak 765 sayılı TCY’nın 31 ve 33. maddelerinin uygulanma koşulları varlığını sürdürmekte ise de, somut olayda sanık hakkında uygulanan hüküm ağır hapis cezasını içermemektedir.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanık hakkında, yüklenen suçtan dolayı 2 yıldan 5 yıla kadar hapis cezası öngören 765 sayılı TCY’nın 456. maddesinin 2. fıkrası uyarınca temel cezanın hapis cezası olarak belirlenmiş olması karşısında, 765 sayılı TCY’nın 31. maddesinin somut olayda uygulanma koşulları bulunmadığı halde, uygulanmasına karar veren yerel mahkeme hükmü usul ve yasaya aykırıdır.

Bu itibarla haklı nedene dayanan Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Dairenin sanık A.. S..'ın yakınan A.. H..’ya karşı eylemi ile ilgili olan onama kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün, 765 sayılı TCY’nın 31. maddesinin somut olayda uygulanma koşulları bulunmadığı halde, uygulanmasına karar verilmesi isabetsizliğinden bozulmasına, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektir¬

¬mediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmelidir.