KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2011/33139 E., 2012/3914 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Şubat 2012
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Hüküm
- Sanıkların mahkumiyetine dair,
Karar Metni
324 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1- Sanık ... hakkında müşteki ...'a ve ... ...'a karşı işlediği alenen hakaret suçları ve müşteki ...'a karşı işlediği kasten yaralama suçundan verilen para cezaları yönünden; yapılan temyiz incelenmesinde;
Tayin edilen cezanın tür ve miktarına, 5237 sayılı Kanunun 50/5.maddesine göre; hükmün 14.7.2004 ... ve 5219 sayılı Kanunun 3/b maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’nun 305/1.maddesi gereğince kesin nitelikte olup temyizi mümkün bulunmadığından sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE
2- Sanık ... hakkında müşteki ... ...'a karşı işlediği kasten yaralama suçundan verilen hükmün temyiz incelemesi yönünden; sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a- Sanık hakkında uygulanan ve tekerrüre esas alınan Sakarya 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2006/885 E. 2007/291 K. sayılı hükmü, halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 305 maddesine göre kesin nitelikte olduğu, yazılı mahkumiyetin tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden sanık hakkında 5237 sayılı TCK 58. maddesinin uygulanması,
b- Kabule göre; 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik ve Tedbirlerinin İnfazı Hakkında kanunun 108. maddesinin 4, 5 ve 6. fıkraları uyarınca denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükmü veren mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olup mahkumiyet hükmünde, mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/7 maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik süresinin belirlenmesi,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2011/33139, K. 2012/3914, 8 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama