KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2011/42806 E., 2013/6713 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Şubat 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Hüküm
- Sanıkların mahkumiyetine dair,
Karar Metni
260 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Mahkemenin mağdurun zararlarını araştırma yükümlülüğü bulunmadığı gibi, sanıkların mağdurun zararlarını giderdiğine ilişkin dosya içeriğinden herhangi bir bilgi ve belgeye ulaşılamadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nin 231/5 ve devamı maddelerinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının ve takdiri indirim nedenlerini düzenleyen 5237 sayılı 62. maddesinin uygulanmamasına yönelik mahkeme hükmü doğru bulunduğundan tebliğnamenin (1) ve (4) numaralı bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Oluşa ve dosya içeriğine göre, mağdur ...'ın, sanıklardan ...'ı oturduğu evin balkonundan aşağıya çağırıp, kız meselesinden dolayı mağdur ile sanık ... arasından çıkan tartışma sonucu, sanık ... ile mağdurun karşılıklı kavgaya tutuştukları anlaşıldığından, ilk haksız eylemin kimden kaynaklandığı tespit edilemediğinden, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp, uygulanmayacağının hükümde tartışılmaması,
2) 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinde " kasten yaralamanın vücutta kemik kırılmasına veya çıkığına neden olması halinde, yukarıdaki maddelere göre belirlenen ceza, kırık vaya çıkığın hayat fonksiyonlarındaki etkisine göre, yarısına kadar artırılır." şeklinde düzenlendiği, Adli Tıp raporunda; mağdurun burnundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarını birinci (1.) derecede etkiler biçimde olduğunun belirtmesine rağmen, mahkemenin sanıklar hakkında TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca hükmedilen 1'er yıl hapis cezalarını, mağdurdaki burun kemiği kırığı nedeniyle en üst oranda (1/2 oranında) artırılarak, sanıklar hakkında fazla cezaya hükmedilmesi,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2011/42806, K. 2013/6713, 20 Şubat 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama