Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2012/16676 K.2012/23373

Yaralama suçundan sanık ...’un,765 sayılı Türk Ceza Kanununun 456/2,457/1,51/1,59.maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Mersin 4.Asliye Ceza Mahkemesinin 02.10.2000 tarihli ve 1999/1176-2000/877 sayılı kararını müteakip,sanık tarafından yapılan arşiv kaydının silinmesi talebinin kabulüne ilişkin,aynı mahkemenin 24.10.2011 tarihli ve 2011/367 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 28.03.2012 tarih ve 2012/5190-18728 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20.04.2012 tarih ve 2012/99645 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

5352 sayılı Adli Sicil Kanunu'nun geçici 2.maddesi 2.fıkrasında "Birinci fıkra gereğince işlem yapılarak arşive alınan kayıtlar hakkında, 3682 sayılı Kanun'un 8. maddesinde öngörülen sürelerin dolduğu veya ertelenmiş olan hükmün esasen vaki olmamış sayıldığı hallerde bu tarih esas alınarak,

Anayasanın 76. maddesi ve özel kanunlarda sayılan suç ve mahkumiyetler dışındaki kayıtlar için ilgilinin, Cumhuriyet Başsavcılığı'nın veya Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğü'nün talebi üzerine hükmü veren mahkemece veya talep edenin bulunduğu yer Asliye Ceza Mahkemesince arşiv kaydının silinmesine karar verilir."şeklindeki düzenleme karşısında,sanığın eyleminin Anayasanın 76. maddesi kapsamında kaldığı ve 5352 sayılı Kanunun geçici 2.maddesinin 2. fıkrası uyarınca mahkumiyet hükmünün arşiv kaydından çıkarılmasının mümkün olmadığı cihetle,yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle,

5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

11.04.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6290 sayılı Adli Sicil Kanunun 2 maddesi ile 5352 sayılı Adli Sicil Kanununun 12. maddesinde değişiklik yapılara, adli sicil arşiv kayıtlarının silinme koşuları yeniden düzenlenmiş ise de; kanun yararına bozma yolunun, hakim ya da mahkemeler tarafından verilip, istinaf ve temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar ve hükümlerdeki, verildikleri tarihte yürürlükte bulunan hukuk kurallarına aykırılıkların giderilmesi için başvurulan olağanüstü bir yasa yolu olup, hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren mevzuata göre mahkemesince istem üzerine tekrar değerlendirme yapılabilecektir