Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2012/21602 K.2013/22070

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken, 5275 sayılı Kanunun 108/2 ve 5237 sayılı TCK'nin 58/7. maddeleri gözetilerek, tekerrüre esas mahkûmiyetlerden en ağır cezaya ilişkin hükmün tekerrüre esas alınması gerekirken infazda karışıklığa neden olacak şekilde iki ayrı hükmün tekerrüre esas gösterilmesi,

2) Sanığın, hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyu üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin (6) numaralı bendindeki "...5237 Sayılı TCK'nun 265/1, 50 maddeleri gereğince verilen 6 ay hapis cezası ile..." ibaresinin karar metninden çıkarılması suretiyle,