Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2012/22811 K.2012/32870

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü;

Dairemizin 21.03.2012 tarih 2010/3038 Esas, 2012/11216 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 30.07.2012 tarih 2012/186339 sayılı itiraznamesi ile “somut olayda sanık ... hakkında kasten yaralama suçunu işlediği iddiası ile kamu davası açıldığı, yargılama sırasında 08/12/2005 tarihli uzlaşma tutanağında zararı ödemeyi ve uzlaşmayı kabul etmediğini beyan ettiği anlaşılmıştır. Karar 24/01/2007 tarihinde verilmiştir.

Karar tarihinden sonra CMK'nin 231. maddesinde sanık lehine değişiklik yapılmıştır.

Sonradan sanık lehine yapılan bu değişiklik karşısında sanığın dinlenmesi ve haklarını kullanması açısından hükmün sırf bu nedenle bozulması gerektiği belirtilmek suretiyle, Dairemiz onama ilamının kaldırılarak bozulması” talebiyle Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kuruluna dosyanın gönderilmesinden sonra 05.07.2012 tarih ve 6352 sayılı Yasanın 99. maddesiyle ile 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesine eklenen 2 ve 3. bentler ile aynı yasanın geçici 5. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli hakkındaki Kanuna eklenen geçici 5. madde hükmü uyarınca Yüksek Yargıtay Ceza Genel kurulunca henüz karara bağlanmayan dosyanın

itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Yerinde görülen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne,

2) Dairemizin 21.03.2012 tarih 2010/3038 Esas, 2012/11216 Karar sayılı kararının sanık ... yönünden kaldırılmasına,

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562.maddesinin 1.fıkrası uyarınca, CMK.nın 231/5,14. madde ve fıkralarında öngörülen, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında ceza sınırının 2 yıla çıkartılması ve soruşturma ve kovuşturması şikayete bağlı suç olma şartının kaldırılması kuralları gereğince bu hususların mahalli mahkemece birlikte değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,