Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2012/33240 K.2013/33818

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Sanığın üzerine atılı suçun 5237 sayılı TCK'nin 86/1,3-e, 87/2-d-son maddelerinde yazılı suçu oluşturduğu, bu maddelerdeki hapis cezasının alt sınırına nazaran sanığa zorunlu müdafii atanması gerekirken, sanığa zorunlu müdafii atanmadan yargılama yapılması suretiyle 5271 sayılı yasanın 150/3. maddesine aykırı davranılması,

2) Kabule göre de,

a) Sanığın, mağdurun yüzünü bıçaklaması üzerine, mağdurun yüzünde sabit ize ve yüzünün sürekli değişikliğine neden olacak şekilde yaralandığı olayda, TCK’nin 86. ve 87. maddelerindeki tüm unsurları kapsayacak şekilde ayrıntılı adli raporunun aldırılmadan ... Devlet Hastanesince düzenlenen tek doktor imzalı rapor ile yetinilerek hüküm kurulması,

b) Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22/10/2002 tarihli E.2002/4-238-K.2002/367 sayılı kararında da belirtildiği üzere, karşılıklı kavga halinde ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespit edilemediği durumlarda sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Sanığın, mağdurun yüzünü bıçaklaması üzerine, mağdurun yüzünde sabit ize ve yüzünün sürekli değişikliğine neden olacak şekilde yaralandığı olayda, TCK’nin 86/1. maddesinden temel hapis cezası tayin olunduktan sonra sırasıyla TCK’nin 86/3-e, 87/2-d ve 87/2-son maddeleri uyarınca hapis cezasının belirlenmesi gerekirken, doğrudan 8 yıl hapis cezası tayin edilmesi,

d) Sanığın tekerrüre esas sabıkasının bulunmasına rağmen sanık hakkında TCK’nin 58. maddesinin uygulanmaması,