Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2013/16968 K.2014/243

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık Cihan'ın adli sicil kaydına göre tekerrüre esas nitelikte sabıkası olmasına rağmen sanık hakkında TCK'nin 58. maddesi gereğince mükerrirelere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanıkların adli sicil kaydında engel sabıkaları bulunmadığı ve sanıkların müdafii tarafından 10.02.2009 tarihli celsede lehe olan hükümlerin uygulanması talep edildiği halde hükmedilen hapis cezalarının 5237 sayılı TCK'nin 51. maddesi gereğince ertelenip ertelenmemesi hususu ile 5237 sayılı TCK'nin 50. maddesine göre adli para cezası dışındaki bir seçenek yaptırıma çevrilip çevrilmeyeceği hususlarının kararda tartışılmaması,

2) Katılanın vekili olmadığı halde sadece soruşturma aşamasındaki ifadesinde hazır bulunup, 14.05.2007 havale tarihli dilekçe ile katılan ile aralarında vekalet ilişkisi bulunmadığının avukat İdil Yalçıner tarafından bildirilmesine rağmen katılan lehine vekalet ücreti tayini,

3) Sanık hakkında kasıtlı suçtan hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nin 53/1-a, b, c, d ve e madde fıkrası bentlerinde yer alan hakları kullanmaktan 53/2. madde fıkrası uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanmasına kadar, TCK'nin 53/1-c madde fıkrası bendinde yer alan velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan ise TCK'nin 53/3. madde fıkrası uyarınca koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi yerine; TCK'nin 53/1. madde fıkrasında belirtilen haklardan yoksunluk süresine hükümde yer verilmemesi ile velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın tüm kişilere yönelik olarak koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanmasına karar verilmesi,