KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2013/17443 E., 2014/12070 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Mart 2014
- Tebliğname No
- 3 - 2012/68517
- Mahkemesi
- Yerköy Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 15/12/2011
- Numarası
- 2011/61 (E) ve 2011/231 (K
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; Müsaderesi talep edilen adli emanette kayıtlı suçta kullanılan eşya ile ilgili olarak zamanaşımı süresince karar verilmesi mümkün görülmüştür. Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Sanığın, kardeşi olan mağduru silahtan sayılan sopa ile vurmak suretiyle yaşamını tehlikeye sokacak ve kemik kırığına neden olacak şekilde yaralaması eyleminden dolayı, aynı olayda yaralama suçunun birden fazla nitelikli halinin gerçekleşmesi ve 5237 sayılı TCK'nin 86/3. maddesinde sayılan artırım nedenlerinden birden fazlasının bulunması nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesi uyarınca temel ceza tayininde alt sınırdan uzaklaşılması ve 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3,
87/1-d maddeleri uyarınca tayin edilecek cezanın 5 yılın altında kalması halinde 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesi uyarınca cezanın 5 yıla çıkarılması ve bu miktar üzerinden indirimlerin yapılması gerektiği gözetilmeksizin, 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca alt sınırdan ceza tayinine gidilerek, 5237 sayılı TCK'nin 86/3-a-e-son ve 87/1-d maddelerinin tatbikinden sonra ayrıca 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesi gereğince artırım yapılmak suretiyle 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesine aykırı davranılması,
2) Sanığın, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyu üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2013/17443, K. 2014/12070, 24 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama