Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2013/17634 K.2014/4934

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Müşteki sanık S.. A..'ın hakkında kurulan mahkumiyet hükmünü temyiz ettiği anlaşılmakla;

Sanık hakkında uygulama yapılırken 5237 sayılı TCK'nin 86/3-a maddesi gereği uygulanacak kanuni arttırım oranının 1/2 yerine 1/6 olarak yazılması, sonuç cezanın doğru şekilde hesaplanması nedeniyle, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Sanığın babası olan katılanı yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaralaması eyleminden dolayı 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-a maddeleri uyarınca tayin edilen 1 yıl 6 ay hapis cezasında, TCK'nin 87/1-d maddesi uyarınca bir kat artırım yapılarak 2 yıl 12 ay hapis cezası olarak belirlenip 87/1-son. cümle uyarınca cezanın 5 yılın altında kalması halinde 5 yıla çıkartılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın aşamalarda istikrarlı olarak katılanın kendisine küfür etmesi ve vurması sebebiyle katılana karşılık verdiğini beyan etmesi, bu beyanlarının olaya şahit olan ve temyize gelmeyen müşteki sanık S.. A..'ın beyanı ve doktor raporları ile doğrulanması, ayrıca mahkeme tarafından katılanın yaralama ve hakaret eylemleri sabit görülerek katılan hakkında mahkumiyet hükmü kurulması karşısında, sanık hakkında TCK'nin 29. maddesi gereği haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Esas No : 2013/17634 Karar No : 2014/4934 Tebliğname No : 3 - 2012/49763

Kabule göre de;

2) Sanığın eylemi sonucu katılanda meydana gelen yaralanma ile ilgili düzenlenen rapora göre eylemin “yaşamı tehlikeye soktuğu ve kemik kırığına neden olduğu’’ anlaşılmasına göre, 5237 sayılı TCK’nin 87/3 ve 87/1-c-d maddelerinde farklı ceza yaptırımlarına bağlanan farklı sonuçlar karşısında sanığın en ağır cezayı gerektiren yaşamsal tehlike oluşturacak şekilde yaralama fiilinden cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken ayrıca kemik kırığından da arttım yapılması,

3) 5237 sayılı TCK’nin 53/3. maddesine göre TCK’nin 53/1-c maddesinde yer alan velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun sadece kendi altsoyu üzerinde şartla tahliye tarihine kadar uygulanabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde tüm kişiler için velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerinin şartla tahliye tarihine kadar uygulanabileceğine karar verilmesi,

4) 5271 sayılı CMK'nin 326/2. maddesi gereğince sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinin sanıklara ayrı ayrı yükletilmesi yerine, müteselsilen tahsiline karar verilmesi,