KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2013/25236 E., 2014/12235 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Mart 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1)Sanık ... müdafiinin katılan sıfatıyla yapmış olduğu temyiz itirazının incelenmesinde;
Sanık ... müdafiinin 4.1.2012 tarihinde sunduğu süre tutum dilekçesinde sanık müdafii sıfatıyla temyiz talebinde bulunduğu; 15.2.2012 tarihinde katılan sanık müdafii sıfatıyla karşı temyiz talepli ikinci temyiz dilekçesinin yasal temyiz süresi geçirildikten sonra verildiği anlaşılmakla, 'katılan' sıfatıyla yapmış olduğu temyiz talebinin 1412 sayılı yasanın 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE,
2)Sanık ... hakkında ... ile ...'nu ; sanık ... hakkında ... ve ...'nu ;sanık ... hakkında ise ...'u yaralama suçundan kurulan hükümlerin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a)Katılan sanıklar ... ve ...'nun 5.5.2009 tarihli ifadelerinde olay esnasında kendilerine sanık ...'un vurmadığını, diğer sanıktan şikayetçi olduklarını söylemeleri ve sanığın da atılı suçlamayı kabul etmemesi karşısında, sanık ...'un katılan sanıklar ... ve ...'nu yaralama suçundan beraati yerine yazılı gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,
b)Sanıklar ... ve ... ile diğer mağdurlar arasında park meselesi nedeniyle önceye dayalı husumet bulunması, olay akşamı aynı sebeple tartışıp kavga etmeleri ve sanıkların savunmalarında karşı tarafın olayların başlamasına neden olduğunu ileri sürmeleri karşısında; yargılama konusu olayda haksız tahrik unsurlarının bulunup bulunmadığının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
c)Sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan hükümde, üzerine atılı suç için TCK'nin 53/1-c maddesi hükmünün aynı kanunun 53/3 maddesine göre kendi alt soyu bakımından şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2013/25236, K. 2014/12235, 25 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama