Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2013/27716 K.2014/2418

6831 sayılı Orman Kanunu'na aykırı davranmak suçundan sanık N.. Ö..’ın, anılan Kanun'un 91/1-4, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1, 50/1-a, 52/1. maddeleri uyarınca 3.000,00 ve 1.000,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair Karasu Sulh Ceza Mahkemesinin 04/08/2010 tarihli ve 2010/252 Esas, 2010/370 sayılı Kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 13/08/2013 tarih ve 2013/12833/50903 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 13/09/2013 tarih ve 2013/279565 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 225/1. maddesinde yer alan “Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir.” Şeklindeki düzenleme karşısında, sanığın kırılan ve yere düşen ağacı kesmek şeklinde gerçekleşen eyleminden dolayı, 6831 sayılı Orman Kanunu’nun 91/5-son maddesi gereğince cezalandırılması için kamu davası açıldığı gözetilmeden, ayni Kanun’un 91/1-4. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilerek fazla ceza tayininde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü;