Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2014/11148 K.2014/12716

Kasten yaralama ve amaç dışı bıçak taşımak suçlarından sanık S.. A..'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2( iki kez), 86/3-e, 29, 52/2(üç kez) ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’un 15/son. maddeleri uyarınca 2.400,00 Türk Lirası(iki kez) ve 600,00 Türk Lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükümlerin ayrı ayrı açıklanmasının geri bırakılmasına dair, Samsun 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 09/03/2011 tarihli ve 2008/1234 esas, 2011/164 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın deneme süresi içerisinde yeniden suç işlediğinden bahisle sanık hakkında verilen hükmün ortadan kaldırılmasına,

sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2( iki kez), 86/3-e, 29, 52/2(üç kez) ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 15/son. maddeleri uyarınca 2.400,00 Türk Lirası(iki kez) ve 600,00 Türk Lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin, aynı Mahkemenin 11/12/2013 tarihli, 2013/557 esas, 2013/983 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 04.02.2014 tarih ve 2014/2774-8356 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20.02.2014 tarih ve 2014/60045 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Sanık hakkında verilen kasten yaralama ve amaç dışı bıçak taşımak suçlarına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Samsun 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 09/03/2011 tarihli ve 2008/1234 esas, 2011/164 sayılı kararının kesinleşme tarihinin 10/05/2011 tarihi olduğu, ihbara konu Samsun 6. Sulh Ceza Mahkemesinin 23/05/2013 tarihli ve 2011/1517 esas, 2013/184 sayılı kararındaki suç tarihinin ise 07/05/2011 tarihi olması karşısında, denetim süresi öncesinde işlenen suç nedeni ile sanık hakkındaki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü: