Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2014/12404 K.2014/30620

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Tüm dosya kapsamına göre, sanığın olay tarihinde aralarında çıkan tartışmada müştekiye vurduğu, sanığın eylemi sonucu dengesini kaybeden müştekinin duvardaki aynaya başını çarptığı ve çarpmanın etkisiyle müştekinin başından yaralandığı anlaşılmakla, sanığın aynayı katılanı yaralamak için silah olarak kullanma iradesi olmadığı ve eylemi gerçekleştirmek için de fiilen ayna ile müştekiye saldırmadığı halde, yasal olmayan gerekçeyle sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 23. maddesi kapsamında değerlendirilip, silahla basit kasten yaralama suçu olarak kabul edilerek, 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesi uyarınca artırıma gidilmek suretiyle fazla ceza tayini,

2) Sanığın, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,