Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2014/17751 K.2014/29553

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Tanık Engin'in sanık ile katılan arasındaki olay sabahı meydana gelen tartışma sırasında sonradan yanlarına gittiğinin kendi beyanı ile de sabit olması ve sanığın katılanın bacağından tüfekle yaralama eylemi sonucunda; katılanın bacağının kesilmesi nedeniyle organlarından birinin işlevinin yitirilmesi ile birlikte katılanın hayati tehlike geçirmesi ve bacağında 6 dereceli kırığın meydana gelmesi karşısında sanığın TCK'nin 86/1. maddesine göre temel cezasının üst sınırdan belirlenmesinde isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanığın aşamalarda değişmeyen savunmalarında katılan ile çay molasına gidip gitmeme konusundaki küfürleşmeli tartışmanın ardından katılanın kendisinin duymadığını düşünerek “bu a..na koyduğumun çocuğunu işe kim aldı” demesi ile annesinin de aynı işyerinde çalışmasının verdiği öfke ile eve gidip tüfek aldığını belirtmesi karşısında bu husus tartışılmadan; haksız tahrik indiriminin uygulanabilmesi için haksız fiille gösterilen tepki arasındaki sürenin kısa olmasının zorunlu bir etken olmadığı,

önemli olanın haksız olay ile sanıkta öfke veya şiddetli üzüntü meydana gelmesi ve suçun bunun etkisiyle işlendiğinin belirlenmesi gerektiği gözetilmeden; ilk tartışma olayının üzerinden fazla zaman da geçmediği halde, sanık hakkında “saat 10.0 sıralarında başlayan ilk olaydan yaklaşık 4 saat 25 dakika kadar sonra gelerek ateş edilmesi olayında katılanın hiçbir haksız tahriki olmadığı” şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile TCK'nin 29. maddesinin haksız tahrik hükmünün uygulanmamasına karar verilmesi,