Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2014/1803 K.2014/21643

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık müdafinin temyiz talebinin kapsamının sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik olduğu anlaşılmakla;

1) Mağdurlar ... ve ...'e yönelik yaralama eylemleri nedeni ile sanık hakkında kurulan hükme yönelen sanık müdafinin temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;

Hükmolunan adli para cezasının 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanununun 26. maddesiyle 5230 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olduğundan sanık müdafinin temyiz itirazlarının 5320 sayılı Kanun’un 8/1. ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri usulü Kanununun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Mağdur ...'a yönelik yaralama eylemleri nedeni ile sanık hakkında kurulan hükme yönelen sanık müdafinin temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;

Sanık müdafinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun TCK'nin 53/3.maddesi uyarınca sanıkların kendi alt soyu dışındaki kişiler bakımından infaz tarihine kadar geçerli olacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, mağdur ...'a yönelik yaralama eylemi akımından sanık hakkındaki (1-e) numaralı hükümde bulunan TCK' nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafın hükümden çıkarılarak yerine gelmek üzere “5237 sayılı TCK'nin 53/1-a, b, c, d,