Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2014/24493 K.2014/30237

Kasten yaralama suçundan sanık S.. D..'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2-a-b (iki kez), 62/1 (iki kez) ve 52/2. (iki kez) maddeleri gereğince 3.000,00 yeni Türk lirası (iki kez) adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına,

sanığın 5 yıl süre ile denetime tabi tutulmasına dair, Ordu 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 30/11/2011 tarihli ve 2011/263 Esas, 2011/1055 sayılı Kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın deneme süresi içerisinde suç işlediğinden bahisle 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesi gereğince sanık hakkında verilen 3.000,00 yeni Türk lirası (iki kez) adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükümlerin açıklanmasına dair aynı Mahkemenin 23/10/2013 tarihli ve 2013/455 Esas,

2013/998 sayılı Kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 05.05.2014 tarih ve 2014/8839 – 30066 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20.05.2014 tarih ve 2014/173108 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Mahkemesince söz konusu karara itiraz hakkı bulunan Cumhuriyet Başsavcılığına 20/01/2012 tarihinde tebliğ edilmesi karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 38 ve 268. maddeleri uyarınca anılan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın 28/01/2012 tarihinde kesinleştiği düşünülerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/11. fıkrasında yer alan “Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar.” şeklindeki düzenleme karşısında, Ordu 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 30/11/2011 tarihli ve 2011/263 Esas, 2011/1055 sayılı Kararının 28/01/2012 tarihinde kesinleştiği ancak Ordu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına konu suç tarihinin 01/01/2012 olduğu anlaşılmakla, yasal koşulların oluşmadığı gözetilmeksizin sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasına karar verilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü: