Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2014/2799 K.2014/26789

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Katılan sanığın hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın katılanın sağ el 3. parmağını ısırarak tırnak yatağı hizasından kopmasına neden olacak şekilde yaralama eylemi bakımından, yaralanmanın niteliği ve katılan vekilinin 09/06/2009 tarihli şikayet dilekçesi içeriğine göre, katılanın tıbbi müşahade evrakları ile Adli Tıp Kurumu'na sevkinin yapılarak organ işlevinin yitirilmesine yahut işlev kaybına maruz kalıp kalmadığı konusunda adli raporun aldırtılması gerekirken, ilgili hususta herhangi bir mütalaa içermeyen adli rapora dayanılarak eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2) İlk haksız hareketin hangi taraftan geldiği hususunda taraflar arasında farklı beyanlar bulunulduğu, meydana gelen olaylar sırasında sanığın da yaralandığı ve tanık A.B...'in sanığın savunmasını destekler beyanları göz önüne alındığında, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 esas 367 sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu ceza dairelerin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde şüpheli kalan bu halin sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirdiği gözetilmeksizin, 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi hükmünce haksız tahrikin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

2) Katılanın, sanıklar hakkında yaralama, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını bozma suçundan verilen beraat hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde:

21/12/2010 tarihli celsede şikayetçi olduğunu beyan eden müşteki İsmail Özhan hakkında davaya katılma hususunda mahkemece herhangi bir karar verilmediği anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nin 237/2.maddesi uyarınca suçtan zarar gören sanık İ.Ö...'ın katılan olarak davaya kabulüne karar verilerek yapılan temyiz incelemesinde;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Tüm dosya kapsamı, oluş ve dosya içerisinde bulunan 03/06/2009 tarihli kolluk tutanağı karşısında, olayın görgü tanığı olan katılan sanığın eşi A.B.'in soruşturma aşamasındaki ifadesinde eşi ile sanık S..

C.. arasında yaşanan tartışma olayı sonrasında A.C. ve kızı, karısı olan Asuman ve bacanağı olan Aydın isimli şahısların kendilerini kovaladıklarını ve arkalarından yetişerek eve girmeleri sonrasında atılı mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarını işlediklerini beyan etmesine, 13/05/2011 tarihli celsede alınan beyanında ise eşi ile sanık S.. C.. arasında yaşanan tartışma olayı sonrasında evlerine gittiklerini, yaklaşık on dakika sonra A.. A.., S..

C.. ve oğlu A.C...'ın balkona girerek balkondaki eşyalara zarar verdiklerini ancak sanık Sedat'ın burada olmadığını belirtmesine, sanık Asuman hakkında ise herhangi bir suç isnadında bulunmamasına göre, tanığın beyanları arasındaki çelişkiler giderilmeden ve taraflarca görgü tanığı olarak bildirilen Ö.B.., C.K.., B.K.. ve O.Ç... isimli şahısların beyanları tespit edilmeden, ayrıca olay yerine ait kroki ve olay yeri fotoğrafları dosyaya getirtilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,